Sonsuz vidalı sistemden kremayerli kutuya, hidrolik destekten elektronik kontrollü sistemlere modern araçlardaki direksiyon teknolojileri.
Direksiyon desteği ilk olarak 1930’ların sonunda ağır iş makinelerinde, basit pnömatik sistemlerle kullanıldı; binek otomobillere ise 1951’de geldi. Direksiyon mekanizmasının temel görevi, sürücünün uyguladığı kuvveti iletip artırmak ve direksiyonun kendiliğinden orta konuma dönmesini sağlamak.
Sonsuz vidalı mekanizma ağır ve geri bildirimi zayıf olduğu için modern binek araçlarda artık kullanılmıyor. En yaygın çözüm olan kremayerli direksiyon; hafif, ucuz ve kompakt yapısıyla özellikle önden çekişli araçlarda hassas bir sürüş sağlıyor.
Hidrolik direksiyon pompasının sürekli sıvı basması yakıt tüketimini artırdığı için tasarımcılar elektronik kontrollü sistemlere yöneldi. Yazı bu yeni nesil çözümlerin çalışma mantığını da ele alıyor.